Nacinam pierś z kurczaka i wkładam do środka to. Mięso wychodzi soczyste i pełne sera

Robienie nacięć i napełnianie ich dodatkami to metoda hasselback, która wywodzi się z kuchni szwedzkiej. Tak pierwotnie faszerowano ziemniaki, ale dziś robi się także kawałki mięsa. Piersi kurczaka są do tego idealne. Mają odpowiedni kształt, neutralny smak i gładką strukturę, która ułatwia ich rozkrawanie. Do tego szybko się pieką i zawsze wychodzą pyszne.

Co daje metoda hasselback?

Robienie nacięć od góry kawałka mięsa wygrywa z tradycyjną kieszonką czy roladą z wielu powodów. To łatwiejsze i szybsze niż rozbijanie płatów i ich zwijanie, a przy tym bardziej efektowne niż jedno rozcięcie z boku.

Nałożenie nadzienia do kilku nacięć daje poza tym lepszy rozkład smaku w całej potrawie. Tak przygotowany kawałek piecze się szybciej niż gruby, napełniony filet. Ciepło dociera łatwo do środka, przez co nie ma ryzyka spalonej góry i surowego spodu. Kurczak hasselback wysycha w mniejszym stopniu niż cienka roladka, a oprócz farszu wilgoć trzyma w nim dodatkowo warstwa sera.

Jak zrobić pierś z kurczaka ze szpinakiem i serem?

Na pierwszy ogień idzie świeży szpinak, który podsmażam i odciskam do sucha. Pomaga w tym sitko wyłożone gazą, którą jeszcze skręcam. Tak przygotowany nie rozwodni masy z ricottą, do której dokładam też świeży czosnek. Choć ser ma sporo wody, nie rozpływa się w nadzieniu, tylko zachowuje formę i trzyma całość na miejscu.

Piersi z kurczaka nacinam głęboko, ale zostawiam centymetr marginesu na spodzie, by się nie rozeszły. W grubszych miejscach tnę gęściej, ale z zasady robię odstępy co około 1,5 cm. Mięso smaruję oliwą, by ładnie się przypiekło, oprószam curry, pieprzem i solą. Jeśli mieszanka zawiera już sól, zmniejszam jej ilość. Przyprawy wcieram także w kieszonki, po czym wpycham do środka jak najwięcej szpinaku. Wystarczy posypać parmezanem i wstawić do piekarnika.